1 ـ سلامٌ قولاً مِن رَبِّ رحیم.( یس/58)
" از جانب پروردگار [ی] مهربان [ به آنان] سلام گفته می شود."

این ندای روح افزا و نشاط بخش و مملو از مهر و محبت خدا ، چنان روح انسان را در خود غرق می کند و به او لذت ، شادی و معنویت می بخشد ، که با هیچ نعمتی برابر نیست ، آری شنیدن ندای محبوب ، ندایی آمیخته با محبت و آکنده از لطف ، سرتا پای بهشتیان را غرق سرور می کند ، که یک لحظه ی آن بر تمام دنیا و آنچه در آن است برتری دارد.

از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله روایت شده : " در همان حال که بهشتیان غرق در نعمتهای بهشتی هستند نوری بر بالای سرایشان آشکار می شود ؛ نور لطف خداوند که بر آنها پرتو افکنده است.

پس ندایی بر می خیزد که "سلام بر شما ای بهشتیان" ، نظر لطف خداوند چنان بهشتیان را مجذوب می کند که از همه چیز جز او غافل می شوند ، و همه نعمتهای بهشتی را در آن حال به دست فراموشی می سپارند.


2- سلامٌ علی نوح ٍفی العالمین . ( صافات /79)
" درود بر نوح در میان جهانیان."

چه افتخاری از این برتر و بالاتر که خداوند بر حضرت نوح علیه السلام ، سلام می فرستد ، سلامی که در میان جهان و جهانیان باقی می ماند و تا دامنه قیامت گسترده می شود ، سلام خدا توأم با ثناء جمیل و ذکر خیر بندگانش در قرآن کریم ؛ کمتر سلامی به این گستردگی و وسعت درباره کسی دیده می شود ، به خصوص اینکه لفظ " العالمین" معنی وسیعی دارد که نه تنها همه انسانها ، بلکه عوالم فرشتگان و ملکوتیان را نیز در برمی گیرد.


3- سلامٌ علی اِبراهیم .. ( صافات/109)
" درود بر ابراهیم."

در آیات پیش از این آیه ، به چگونگی بشارت دادن فرزندی بردبار و پراستقامت بر حضرت ابراهیم ، و جریان دستور ذبح اسماعیل - فرزند ایشان - و تسلیم بودن هر دوی آنها بر این امر به میان آمده است ک پس از یاد آوری این قضایا ، خداوند می فرماید: سلام بر ابراهیم [ آن بنده مخلص و پاک باد.]


4- سلامُ عـَلی موُسی و هارون . (صافات/120)
" درود بر موسی و هارون."

درآیات پیش از این آیه ، خداوند ضمن آیاتی ، جریانات حضرت موسی و هارون را نقل می فرماید:

- ما این دو برادر و قوم آنها را از اندوه بزرگ رهایی بخشیدیم . ( صافات/115)

- ما آنها را یاری کردیم تا آنها بر دشمنان نیرومند خود پیروز شدند . ( صافات/116)

- ما به آن دو ، کتاب آشکار دادیم . ( صافات/117)

- ما آن دو را به راه راست هدایت نمودیم . ( صافات/118)

- ما ذکر و یاد خیر آنها را در اقوام بعد باقی وبرقرار ساختیم . ( صافات /119)

و بعد از یادآوری موارد فوق خداوند برآن دو سلام می رساند.

سلامی از ناحیه پرودگار بزرگ و مهربان.

سلامی که رمز سلامت در دین و ایمان در اعتقاد و مکتب، و در خط و مذهب است.

سلامی که بیانگر نجات و امنیت از مجازات و عذاب این جهان و آن جهان است.


5- سلامُ علی آلِ یاسین . ( صافات/130)
" درود بر پیروان الیاس"

خداوند می فرماید: ما نام نیک الیاس را در میان امتهای بعد جاودان کردیم.( صافات /129)

امتهای دیگر ، زحمات این انبیاء بزرگ ( الیاس وسلاله ی او ) را که در پاسداری خط توحید، و آبیاری بذر ایمان منتهای تلاش و کوشش را به عمل آوردند ، هرگز فراموش نخواهند کرد ، و تا دنیا برقرار است یاد و مکتب این بزرگ مردان فداکار زنده و جاویدان است.

تعبیر به " ال یاسین" به حای" الیاس" یا به خاطر این است که ال یاسین لغتی در واژه " الیاس" بوده و هر دو به یک معنی است ، و یا اشاره به الیاس و پیروان او است که به صورت جمعی آمده است.


6- سلامٌ عـَلیکُم طِبتُم فادخـُلوُها خالدین . ( زمر/73)
" ... سلام برشما ، خوش آمدید ، در آن درآیید [ و] جاودانه [ بمانید]

در این آیه ، خداوند می فرماید که بهشتیان وقتی به بهشت می رسند ، در حالی که درهای آن گشوده شده است ، در این هنگام نگهبانان بهشت ، آن ملائک رحمت به آنها می گویند : سلام بر شما ، گوارا باد این نعمتها بر شما ، داخل بهشت شوید و جاودانه بمانید.


7- سلامُ هیَ حتّی مَطلَعِ الفـَجر. ( قدر/5)
" [ آن شب] تا دم صبح ، صلح و سلام است . "

این آیه ، در توصیف شب قدر است . آن شبی است که قرآن درآن نازل شده و عبادت و احیاء آن معادل هزار ماه است ، خیرات و برکات الهی در آن شب نازل می شود و رحمت خاص الهی شامل بندگان می گردد و فرشتگان و روح در آن شب نازل می گردند.

 رحمت دو جهان می آید:

عود بسوزانید و کوچه های دلتان را مفروش از شکوفه کنید ،

برترین مخلوقات خداوند ، از راه می رسد.

محمد (صلی الله علیه و آله ) می آید.

آسمان به پیشوازش ، خاک جزیره العرب را ستاره می پاشد.

ای همسایگان روشنی و نور !

دف بزنید و آستین بیفشانید که رحمت دو جهان ،

با قدم های بهشتی اش ، زمین را متبرک کرده است .

او می آید و آیین مهربانی ، روح بشریت را تسخیر خواهد کرد .

امید آنکه زیارت گنبد خضراء و امامان معصوم بقیع رزق و روزی هر ساله اهل دل گردد.

ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد

دل رمیده ما را انیس و مونس شد

نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت

به غمزه مساله آموز صد مدرس شد

قرار گاه او بهترین قرار گاه ( مکه معظمه که در آنجا مبعوث گردید)  ؛

و جای نمو او ( مدینه طیبه که در آنجا احکام الهی را منتشر نمود ) ؛

شریفترین جا است .

در آرامگاه های سلامت دل های نیکوکاران شیفته او گشت

 و زمام چشم ها بسوی او خیره شد .

خداوند بوسله آن حضرت کینه های دیرینه را نابود ساخت

و آتش و دشمنی ها را خاموش نمود

و میان برادران ایمانی را (مانند امیر المومنین و سلمان ) الفت و دوستی انداخت ،

و میان خویشان ( مانند حمزه و ابی لهب به سبب اسلام و کفر ) جدایی افکند.

و به واسطه ظهور و پیدایش آن بزرگوار ذلت و بی چاره گی را به عزت و سروری و برتری و بزرگی و کفار  را به عزت و سروری و برتری و کفار را به نکبت و بدبختی مبدل نمود .

سخن او بیان و خاموشی اش زبان بود .

علم اولین و آخرین :

 "صبر" ش چنان بود ، که در مصیبت ها همگان را به شگفتی وا میداشت .

"عفو" ش آن سان که برای آمرزش دشنام دهندگان خویش به نماز بر می خاست

و هدایتشان را در دعا از خداوند می خواست .

"سخاوت " های پنهانی اش ، شبان تار مدینه را روشن

 و دل های تهی دستان را بسی خشنود می ساخت .

"عبادت " ش ، چندان عاشقانه بود ،

که پیوسته او را در ذکر و روزه و نماز به درگاه آن یگانه بی نیاز می  دیدند .

" عمل " ش ، چنان بود که در مکتب او 4000 شاگرد ، از مخالف و موافق بهره می برد .

5- دو آیه در قرآن هست كه تمامی حروف الفبا  در آنها به كار رفته است ،     

     الف: آیه 154 سوره آل عمران ( ثم انزل علیكم من بعد الغم امنه  و نعاسا یغشی طا ئفه منكم ... تا آخر آیه (

ب: آیه 29 ( آیه آخر ) سوره فتح كه آغاز آن چنین است : " محمد رسول الله و... تا آخر آیه " .

6- از مبان عناوین قرآن ، به طور مسلم چهار عنوان به صورت اسم در قرآن به كار رفته است، كه به ترتیب اهمیت و كثرت ، عبارتند از :

قرآن : بل هو قرآن مجید.  آیه 21 سوره بروج . كه این عنوان  58  مورد به همین صورت و 10 مورد به صورت " قرآنا " به كار رفته است

 كتاب : كتاب انزلناه  الیك .  آیه 29 سوره ص . این عنوان نزدیك به صد مورد برای قرآن به كار رفته است .

 ذكر : هذ ا ذ كر مبارك . آیه 50 سوره انبیاء . و نیز آیه 9 سوره حجر . این واژه در 20 مورد برای قرآن به كار رفته است .

فرقان : تبارك الذی نزل الفرقان علی عبده . آیه 1 سوره فرقان 

توضیح: زرقانی " تنزیل " را نیز بر اسامی  فوق افزوده  است . سه عنوان كتاب ، ذكر و فرقان برای كتب  آسمانی  دیگر نیز ذكر گردید. و تنها عنوان قرآن ، به صورت اسم خاص برای این كتاب آ سمانی مطرح است.

اهل دل ! باغبانان کریم طبع و گشاده دستی هستند که با دسته گلهای معنوی و جاودانه در کلبه ی خزان زده ی دلها بهار می آفرینند .

نیایش بدرگاه پروردگار چشمه ای است جوشان که گرد گناه را از دامن دلها می زداید و خاطر نیایش کنندگان را روشنی می بخشد.

در محضر هر غریبه زانو بزنم

تحقیر شدم چونکه فراموشم شد

یکسر به رضا ضامن آهو بزنم.

شهادت امام رضا (ع) تسلیت باد.

بياموزيم كه :

1. با احمق بحث نكنيم و بگذاريم در دنياي احمقانه خويش خوشبخت زندگي كند.

2. با وقيح جدل نكنيم چون چيزي براي از دست دادن ندارد و روح ما را تباه مي‌كند.

3. از حسود دوري كنيم چون اگر دنيا را هم به او تقديم كنيم باز از زندان تنگ حسادت بيرون نمي آيد.

4. تنهايي را به بودن در جمعي كه ما را از خودمان جدا مي کند، ترجيح دهيم.

5. از «از دست دادن» نهراسيم که ثروت ما به اندازه شهامت ما در نداشتن است.

6. بيشتر را بر کمتر ترجيح ندهيم که قدرت ما در نخواستن و منفعت ما در سبکباري است.

7. کمتر سخن بگوييم که بزرگي ما در حرفهايي است که براي نهفتن داريم، نه براي گفتن.

8. از سرعت خود بکاهيم، که آنان که سريع تر مي دوند، فرصت انديشيدن به خود نمي دهند.

9. ديگران را ببينيم، تا در دام خويشتن محوري، اسير نشويم.

10. از کودکان بياموزيم، پيش از آن که بزرگ شوند و ديگر نتوان از آنان آموخت.