یا رب گناه اهل جهان را به ما ببخش

ما را سپس به رحمت بی منتها ببخش

هر چند ما نه ایم سزاوار رحمتت

ما  را بدانجه نیست سزاوار ما ببخش

گفتی که مستجاب کنم گر دعا کنی

توفیق هم عطا کن و حال دعا ببخش

بگذر از آن گناه که سد ره دعاست

هم بر دعای ما اثری بر ملا ببخش

قصد از دعا اجابت امر  است ور نه من

خود کیستم که بر تو بگویم خطا ببخش ؟

ما را شبی به باغ پر از نرگس فلک

یعنی بدین کواکب نرگس نما ببخش

یا جرم ما به داغ دل لاله عفو کن

یا بر سرشک ژاله ی بی دست و پا ببخش

تا بشکفد بگلشن دلها گل امید

ما را به فیض لطف نسیم صبا ببخش

ما را امید عفو تو مغرور کرد و بس

گر شد خطا بدین سخن بی ریا ببخش

این اولین گذشت تو نبود زجرم ما

بخشیده ای چنانکه به ما بارها ببخش

تا همچو دیگران به نوائی مگر رسیم

ما را به سوز سینه ی هر بینوا ببخش

دلهای ما که تیره شد  از زنگ معصیت

یا  رب  بنور  معرفت  خودصفا  ببخش

آلوده از نخست نبودیم کامدیم

ما را به حسن سابقه روز جزا ببخش